Posted on: ژانویه 9, 2019 Posted by: مدیر سایت Comments: 0

پایان نامه دولت الکترونیک وارتقاء پاسخگویی در ادارات. مزایای دولت الکترونیک

مزایای دولت الکترونیک:

بر اساس تعریفی که از اصطلاح دولت الکترونیک ارائه شد، به نظر می رسد این شکل جدید از دولت موقعیتی را فراهم می آورد تا ارائه خدمات دولتی به شهروندان به شکلی سریع تر و آسان تر انجام پذیرد. در سایه ایجاد این شکل جدید از دولت، شهروندان قادر خواهند بود تا خدمات و اطلاعات مورد نیاز خود را از هر مکانی و در هر زمان ممکن، البته تحت شرایط خاص و رعایت استانداردهای لازم، به دست آورند؛ اما مزایای دولت الکترونیک به این محدود نمی شود. در یک جمع بندی کلی می توان خدمات دولت الکترونیک را چنین برشمرد:

  1. تصمیم گیری مبتنی بر اطلاعات و سرعت بخشیدن به اجرای امور
  2. افزایش کارایی و بهره وری اقتصادی(سرداری،1383، 7).
  3. انتشار و توزیع اطلاعات دولتی و حاکم شدن این نگرش که شهروندان مشتریان دولت هستند و رضایت آنها بسیار مهم است.
  4. خودکار شدن وظایف دولت به افزایش سطوح و ارائه خدمات دولتی به شهروندان که به صرفه جویی در وقت شهروندان و کاهش هزینه ها کمک خواهد کرد.
  5. انجام امور مناقصه ها، مزایده ها، و خرید و فروش سازمان های دولتی با استفاده از اینترنت
  6. دموکراتیک کردن حکومت با مشارکت دادن شهروندان در همه پرسی های الکترونیکی، جلسات مباحثه های عمومی، جلسات مناظره ای مدیران حکومتی با شهروندان و برگزاری انتخابات همزمان
  7. امکان ایجاد ارتباطات بین سازمان های دولتی با حذف بوروکراسی مرسوم و مجتمع کردن خدمات دولتی سازمانها با ایجاد بانک های اطلاعاتی اشتراکی.
  8. امکان انجام رأی گیری الکترونیکی، از دیگر مزایای دولت الکترونیک می توان به امکان رأی گیری به صورت الکترونیک اشاره کرد. در رأی گیری الکترونیک، پتانسیل های زیادی جهت طراحی یک رأی گیری اثربخش مبتنی بر یک الگوی مشابه الکترونیکی آن وجود دارد(سرلک و فراتی،1387، 257-258).

2-1-8 چارچوب ابعاد کلان دولت الکترونیک

موفقیت دولت الکترونیک بسته به دو بعد کلان شاخص آمادگی دولت الکترونیک و شاخص مردم سالاری است. شاخص آمادگی دولت الکترونیک نیز شامل شاخصهایی چون، شاخص ارزیابی وب سایت های دولت الکترونیک، شاخص زیر ساخت ارتباطات از راه دور و شاخص سرمایه انسانی می شود( Nour et al,2007,p.7).

زیر شاخص ارزیابی وب سایت بر پایه سطوح مهارت و آمادگی دولت به ارائه خدمات آنلاین به مردم می شود که به 5 مرحله تقسیم بندی می شود:

  1. ظهور
  2. ارتقاء
  3. تعامل
  4. تراکنش
  5. شبکه

زیر شاخص زیر ساخت ارتباطات از راه دور در واقع شاخصی از ظرفیت زیر ساختی فناوری ارتباطات و اطلاعات هر کشوری می باشد که خود از طریق زیر شاخصهای زیر سنجیده می شود.تعداد کامپیوتر ها به ازای هر 1000 نفر، زیر شاخص سرمایه انسانی نیز بسته به شاخص آموزشی که هر ساله از سوی سازمان ملل منتشر می شود، می باشد.که این شاخص نیز بسته به نرخ باسوادی، نرخ میزان ثبت نام افراد در سطوح آموزشی می باشد. به طور خلاصه شاخص آمادگی دولت الکترونیک ارتباط بسیار نزدیک به شرایط اقتصادی یک کشور دارد، چرا که تأمین این زیر ساختها نیاز به سرمایه گذاری اقتصادی دارد.

شاخص مردم سالاری نیز میزان توسعه سیاسی را سنجیده و شامل 5 زیر شاخص زیر می باشد:

  1. فرآیند سیاسی
  2. جامعه مدنی
  3. رسانه های مستقل
  4. حکمرانی
  5. مدیریت دولتی

لذا کشورها را از این طریق به دو طیف کشورهای دموکراتیک و استبدادی تقسیم بندی می کنند. مزیت استفاده از این دو بعد کلان این است که به راحتی می توانیم دید کلی از وضعیت دولت الکترونیک در یک کشور کسب نمائیم و همچنین پیچیدگی بررسی ابعاد را نیز کاهش می دهد(Nour et al,2007,p.5).

 

2-1-9 وضعیت دولت الکترونیک در ایران

کشورهاي در حال توسعه به سمت توسعه دولت الکترونیک گام برداشتهاند، اما به منظور موفقیت در استقرار دولت الکترونیک، ملاحظات فرهنگی و نهادي باید مورد توجه قرار گیرند. به منظور برخورداري از مزایاي دولت الکترونیک، در ایران اقداماتی صورت گرفته است. از نظر توالی زمانی، اولین گام مؤثر توسعه دولت الکترونیک در سالهاي اخیر در ایران را می توان مصوبه سال 1381شوراي عالی اداري براي خودکارسازي فعالیتهاي اختصاصی وعمومی نظام اداري برشمرد. این مصوبه در جهت تحقق اهداف قانون برنامه پنج ساله سوم توسعه تدوین شده است. بر اساس برنامه راهبردي ارائه شده از سوي سازمان مدیریت و برنامه ریزي کشور، یکی از هفت حوزه کاري در زمینه برنامه ریزي راهبردي فناوري اطلاعات وارتباطات، دولت الکترونیک است. در پانزدهم تیرماه 1381 شوراي عالی اداري کشور به پیشنهاد سازمان مدیریت و برنامه ریزي، طرح تحقق دولت الکترونیک را تصویب کرد. با این وجود و به منظور برخورداري از مزایاي بالقوه دولت الکترونیک، توجه به اهداف تعیین شده و تلاش در جهت نیل به آنها امري ضروري است. از طرف دیگر، پذیرش و به کارگیري این سیستمها توسط شهروندان، باید به طور ویژه مورد توجه قرار گیرد. متخصصان ایرانی در ارتباط با این مسئله به وجود موانع اشاره کرده اند:

” ایجاد دولت الکترونیکی و استفاده از آن نه فقط یک الزام در جوامع کنونی به حساب می آید، بلکه ابزاري براي توسعه کشور است. این در حالی است که در این بحث فقط کارهاي انجام شده محدود به سمینارها و همایشهاي یک یا دو روزه است و هیچ کار عملی مثبتی انجام نشده است”.

پژوهش اخیر دایره امور تجاري و اجتماعی سازمان ملل(2008) نشان می دهد در رتبه بندي کشورها از نظر وضعیت دولت الکترونیک، ایران با کسب 4067/0 امتیاز در رتبه 108 قرار گرفته است تا با 10 پله سقوط نسبت به گزارش قبلی در سال 2005، حتی پایین تر از کشورهایی چون فیجی، ارمنستان، قرقیزستان، گواتمالا و مونته نگرو قرار بگیرد. درصد خدمات الکترونیکی دولت طی سال های 2004 تا 2005 حدود دو برابر شده بود( از 15 درصد به 28 درصد) که از آن زمان تا کنون پیشرفت جدی نداشته است.

ناکامی ایران در استقرار دولت الکترونیک با توجه به آمار رسمی ارائه شده، می تواند دلایل متنوعی داشته باشد که از جمله مهمترین آنها، عدم پذیرش و بهکارگیري توسط شهروندان است. از طرف دیگر، حتی در کشورهایی که از لحاظ استقرار دولت الکترونیک پیشرو هستند، استقبال و به کارگیري خدمات توسط شهروندان در سطح پایینی بوده است (الهی و همکاران،1389).

Categories: