Posted on: ژانویه 18, 2019 Posted by: 92 Comments: 0

رژیم حفاظت از لایه ازن،پایان نامه حفاظت از لایه ازن

کنوانسیون چارچوب در رژیم حفاظت از لایه ازن

کنوانسیون وین با 21 ماده و 2 ضمیمه در 22 مارس 1985 در وین امضا شد کنوانسیون مزبور طبق بند1 ماده 17، 19 روز بعد از تاریخ تسلیم بیستمین سند تصویب یعنی در 22 سپتامبر 1988 لازم الاجرا شد برخی دولتها هم زمان با امضاء بیانیه هایی ارائه نمودند که توافق شد به سند نهایی الحاق شود در حال حاضر 190دولت و یک سازمان منطقه ای ( اتحادیه اروپا) مجموعاً 191 عضو به کنوانسیون وین پیوسته اند.[1]

کنوانسیون وین صرفا شامل یکسری الزامات کلی است این الزامات به موجب بند 2 ماده 2 عبارتند از:

الف) همکاری در زمینه مشاهدات منظم، انجام تحقیقات و تبادل اطلاعات برای درک بیشتر و ارزیابی بهتر، آثار فعالیتهای بشر بر لایه ازون و آثار ناشی از تغییرات لایه ازون بر سلامت انسان و محیط زیست.

ب) اتخاذ اقدامات مناسب حقوقی و اجرایی و همکاری در جهت یکسان سازی سیاستهای مناسب برای کنترل، محدود کردن کاهش یا پیشگیری از فعالیت های بشر که بدلیل ایجاد تغییر قطعی یا احتمالی در لایه ازون، تاثیر نامطلوب برجای میگذارد و در قلمرو سرزمینی تحت صلاحیت یا تحت کنترل اطراف کنوانسیون انجام می شود.

ج) همکاری درخصوص اقدامات، شیوه ها و ضوابط مورد توافق برای اجرای کنوانسیون حاضر بمنظور تصویب پروتکل ها و ضمائم مربوطه.

د) همکاری با نهادهای ذیصلاح و کارآمد بین المللی برای اجرای موثر این کنوانسیون و پروتکل های الحاقی.[2]

 

بند اول:هدف از کنوانسیون وین

 

کنوانسیون وین حفاظت از لایه ازون 1885 (کنوانسیون وین) بعد از اجماعی که در 22 مارس 1985 حاصل شد شکل گرفت و تصویب شد هدف کل کنوانسیون وین حفظ سلامت انسانی و محیط زیست در مقابل تاثیرات شکاف ازون است. در واقع این کنوانسیون اولین سند بین المللی است که در خصوص حفاظت از لایه ازون در سطح جهان قاعده سازی میکند کنوانسیون مزبور در واقع یک کنوانسیون چارچوب است بدین معنا که بدون اعلام فهرست مواد کاهش دهنده لایه ازون و ارائه برنامه زمانی برای حذف آنها پارامترهایی را بصورت الزام تدوین نموده است.

بعنوان یک کنوانسیون چارچوب این کنوانسیون هیچگونه کنترل خاصی بر روی مواد شکاف دهنده ازون ایجاد نمی کند در مقابل این کنوانسیون تعهدی را برای طرفین کنوانسیون در حفاظت از لایه ازون ( م2) ایجاد کند. این کنوانسیون بر همکاری بین المللی در این خصوص تاکید دارد و آن را ضروری میداند.

کنوانسیون وین طرفین عضو را ملزم به اتخاذ تدابیر مناسب[3] در ارتباط با تاثیرات نامطلوب ناشی از فعالیتهای انسانی بر شکاف ازون کرد. این تدابیر شامل تصویب تدابیر اجرایی و قانونی همکاری در مورد تحقیق و ارزیابی علمی توسعه و تبادل اطلاعات و انتقال تکنولوژی بود.[4]

این کنوانسیون با تاکید بر تبادل اطلاعات و همکاری در زمینه تحقیقات علمی، اعضا را به همکاری در زمینه علمی، تحقیقاتی و تبادل اطلاعات برای درک و ارزیابی بهتر آثار فعالیت های بشر بر لایه ازون ترغیب میکند. همچنین از اعضاء میخواهد که اقدامات حقوقی و اجرایی انجام دهند و تضمین دهنده که این اقدامات با هماهنگی میان آن ها انجام میشود ابعاد تحققات منظم بسیار گسترده بوده و عبارتند از واکنش شیمیایی و فیزیکی در جوی که برلایه ازون تاثیر میگذارد آثار تغییر جو بر سلامتی انسان و بر آب و هوا و همچنین آثار بیولوژیکی آن مواد و فناوری های جایگزین و سایر موارد اجتماعی و اقتصادی اعضاء ملزم هستندبرنامه هایی را در رابطه با مطالعات و بررسی های منظم در خصوص لایه ازون تعیین کرده و اطلاعات منظم و به روز بدست آمده از مراکزاطلاعاتی خود را با یکدیگر تبادل نمایند.[5]

[1] – http://www.unep.ch/ozone/ratification-statu/index.shtml

[2] – The Vienna convention , article 2 , para 2.

[3] – Oppropiate measures.

[4] – رابینسون نیکلاس، مبانی حقوق بین المللی محیط زیست، ترجمه سید محمدمهدی حسینی، ص 281.

[5] – The Vienna convention , AAicle 2 , para 1.

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

بررسی سازوکار اجرایی و نظارتی رژیم حقوقی بین المللی حفاظت از لایه ازن

Categories: