اختلالات روان پریشی

بیکر[۱] و موریسون (۱۹۹۸؛ به نقل از دیوی و ولز، ۲۰۰۶) به این نتیجه رسیدن که افراد اسکیزوفرنی که توهمات رو تجربه می کنن نسبت به افراد اسکیزوفرنی که توهم ندارن، عقاید مثبت بیش تری در مورد سودمندی نگرانی دارن. مشابه با این یافته های، موریسون و ولز (۲۰۰۳؛ به نقل از دیوی و ولز، ۲۰۰۶) فهمیدن که بیماران دیوونه نسبت به گروه کنترل و بیماران پانیک، باور بیش تری به به درد بخور بودن نگرانی دارن.

در کل، یافته های پژوهشا نشون میده که مشکل اضطراب گسترده که مشخصه اصلی اون، نگرانی غیر قابل کنترله، همبودی خیلی بالایی با خیلی از مشکلات داره. علاوه براین واقعا که نگرانی خصیصه عادی در آسیب شناسی روانیه، حتی اگه مشکل اضطراب گسترده وجود نداشته باشه؛ این موضوع به خصوص در مشکلات اضطرابی و خلقی صادقه (دیوی و ولز، ۲۰۰۶).

مشکلات

ممکنه که نگرانی به واسطه ویژگی سرکشی به جای ایجاد راه حل، منتهی به مشکلات بیشتر شه و به جای این که باعث کاهش اضطراب شه، اضطراب رو زیاد کنه. حمایتای پژوهشی زیادی هست که نشون میده شاید راهبردهایی که در کنترل نگرانی در بافت مشکل اضطراب گسترده موثر هستن، می تونن در درمان بقیه اختلالاتی که دارای ویژگی نگرانی هستن، هم به درد بخور باشن.

اضطراب

مثلا، ولز و سمبی[۲] (۲۰۰۴؛ به نقل از دیوی و ولز، ۲۰۰۶) پروتکلی درمانی واسه مشکل استرس پس از حادثه ساختن که برنامه درمان اصلی اونا، شامل بازشناسی نشخوار فکری و نگرانی به عنوان مشکل اصلیه و مستقیما از راه “ذهن آگاهی انفصالی” ، “عقب انداختن نگرانی” و “بررسی اعتقادات مثبت در مورد سودمندی نگرانی”، بر کاهش نگرانی متمرکز می شه. ولز و سمبی کاهش با معنی نشانگان PTSD رو در انتهای درمان و پی گیریای سه ماهه، شش ماهه و هیجده ماهه، در شش نفر از آزمودنیای خود گزارش کردن (دیوی و ولز، ۲۰۰۶).

این مطلب را هم بخوانید :  سوءمصرف مواد

استرس

همونجوریکه در بالا گفته شد، تحقیقات نشون میده که نگرانی، مانع پردازشای هیجانی می شه. پس نگرانی ممکنه در درمان مشکلات روان شناختی مثل مشکلات اضطرابی که واسه ایجاد تغییرات درمانی در اونا، وجود اینجور پردازشایی لازمه، دخالت کنه. پس پیشرفت در درمانای موثر بر این مشکل، ممکنه موجب پیشرفت در درمان یا پیش گیری از بقیه اختلالا هم بشه (سیموس، ۱۳۸۳).

 

۱۲۱ .Baker, C.A.

۱۲۲٫Sembi, S.